Filmsfelagið

Hvønn mikudag sýnir Havnar Bio, undir heitinum Filmsfelagið, nýggjar filmar, sum eru listaliga áhugaverdir, men tó ofta ókendir. Úti í heimi verður hetta slagið av filmum onkuntíð nevnt arthouse filmur.

Sjálvandi er ymiskt, hvat ein biografgangari og ein annar halda verða listaliga áhugavert og viðkomandi, men Havnar Bio roynir, við átakinum Filmsfelagið, við eini miðsøkjandi leið, sum annan vegin savnar áskoðarar og hin vegin gevur atgongd til film, sum ikki verður settur á vanligu skránna.

Havnar Bio heitti á Birgir Kruse, sum var formaður í gamla Filmsfelagnum, og Ole Wich, sum var nevndarlimur, at sleppa at brúka heitið og at velja filmar við ráðgeving frá filmsáhugaðum. Upprunaliga felagið varð stovnað í okkara hølum, Havnar Bio, í 1962 undir navninum Filmslistafelagið. Hetta felagið sovnaði í 1975. Í 1984 varð felagið endurstovnað sum Filmsfelagið og helt sær til 1992, oftast við sýningum í Leikhús Bio í Sjónleikarhúsinum. Tey, ið stjórna Filmsfelagið í dag eru: Birgir Kruse, Ole Wich, Rannvá Jónsdóttir og Jana Mortensen

Nú er Filmsfelagið endurstovnað í samráð við táverandi nevnd undir sama heiti og tí einfalda endamáli at vísa listaliga viðkomandi filmar í Havnar Bio. Filmarnir verða sýndir mikudagar.

Skráin hjá Filmsfelagnum verður kunngjørd í góðari tíð á Facebooksíðuni hjá felagnum, og á hesi heimasíðu, eins og galdandi er fyri allar aðrar filmar í Havnar Bio.

Fylg Facebooksíðuni hjá Filmsfelagnum, har tey leggja tilfarð út um filmarnar: Filmsfelagið Facebook Síða

Sýningarnar eru almennar og krevja ikki limaskap.

Vælkomin í Filmsfelagið!

Komandi filmar hjá Filmsfelagnum

No rest for the wicked

Filmsfelagið: Mikukvøldið 02. september kl. 20:00

Fyrsti filmur í heystskránni hjá Filmsfelagnum er "No Rest For The Wicked". Filmurin byggir á søgu hjá týska Karl Heinreich Ulrichs (1825-1895), sum undir heitinum "Manor" fer fram í Føroyum. Úr søguni, ið er frá 1885, hevur Rasmus Birch skrivað filmshandritið. Vit eru í Føroyum í árinum 1862, har vit fáa innlit í gerandisdagin hjá Baldur (Egor Venned), sum er fiskimaður á bygd. Ein fremmandur maður kemur til bygda, og eftir hetta verður einki sum fyrr. Fremmandamaðurin er danski hvalaveiðimaðurin Helgi (Pilou Asbæk), sum vekir nakað í føroyska Balduri. Sum frá líður taka djúpar kenslur seg upp, sum sjónliga spíra teirra millum. Tá ein sorgarleikur syndrar sambandið, ið hevur verið teirra millum, elvir tað til ógvusligar hendingar. Ræðsla kemur á bygdafólkið, ið tekur seg saman at mana tað illa niður í jørðina. Men Baldur og Helgi halda fast um kærleikan, sum er sprottin teirra millum. Teir stríðst til endans - og enn longur. "No Rest For the Wicked" er annar spælifilmur hjá danska leikstjóranum Kasper Kalle. Hin fyrsti var "Christian IV - Kongens sidste rejse" (2018). Leikarar eru Egor Venned, Pilou Asbæk, Sofia Nolsøe (Ásla), Kjartan Hansen (Súni), Jóhannes Haukur Jóhannesson (Jákup) og Brimheim. Lars Bredo Rahbek hevur framleitt fyri fremsta filmsframleiðara í Norðurlondum, SF Studios, saman við Outlier Projects hjá Jón Hammer í Føroyum og íslendska Truenorth. Charades í París stendur fyri altjóða søluni.

Two Prosecutors

Filmsfelagið: Mikukvøldið 09. septamber kl. 20:00

Vit eru í Sovjetsamveldinum í 1937, har ein ungur og nýliga tilnevndur ákæri sær eitt bræv, sum av onkrari orsøk ikki er brent, hóast fangin, ið skrivar, avdúkar kurruptión, svik og mutur í loyniløgregluni NKVD. Leitanini hjá ákæranum eftir rætta sannleikanum verður vandaferðin, ið ber søguna. - A terrifying parable of bureaucratic evil, sum okkara yndisummælari, Peter Bradshaw, sigur í fimm stjørnaðum ummæli. Filmurin byggir á søgu hjá Gulag yvirlivaranum, Georg Demidov (1908-1987), sum sat fangi í Sibir í fjúrtan ár. Sergei Loznitsa (f.1964) hevur skrivað handrit og leikstjórnað í eini altjóð framleiðslu á ukrainskum, russiskum og enskum í Lettlandi. Hann er av ukrainskari og hvítarussiskari ætt, men føddur og útbúgvin í gamla Sovjet, vaks upp í Kiev og hevur gjørt 21 heimildarfilmar og fýra spælifilmar. Tá hann í 2010 vísti fyrsta spælifilmin í kapping í Cannes, "My Joy", segði hann við pressuna: "I wanted to create a love story, but as often happens with Russians, regardless of the project, you end up with a Kalashnikov." Loznitsa tók seg úr evropeiska filmakademinum, EFA, tá tey eftir russisku innrásina í 2022 ikki vildu kalla atsóknina kríggj - to call a war a war, to condemn barbarity and voice your protest, sum Screen Daily endurgav hann fyri at siga.

Palestine '36

Filmsfelagið: Mikukvøldið 16. september kl. 20.00

Leikstjórin Annemarie Jacir er fødd í Bethlehem á Vestara Áarbakka í Palestina 1975, har hon vaks upp við kristnum foreldrum, flutti til Saudiarabia og tók útbúgving í USA. Í hesum søguliga spælifilmi førir hon okkum til árið 1936. Meðan allar búsetingar í økinum, har bretar hava yvirræði í Palestina, gera uppreistur móti bretska kolonistýrinum, roynir Yusuf at finna eina liviliga leið og tilveru millum heimið á bygd og tølandi farran av stórbýi í Jerúsalem. Men til ber ikki at flýggja frá søguni og hennara gongd. Jødiskir tilflytarar í hópatali flyggja undan antisemitismu í Evropa og palestinska fólkið tekur seg saman í størsta og drúgvasta uppreisturi móti bretska yvirvaldinum, sum hevur staðið við í 30 ár. Bretska heimsveldið og alt økið fer skjótt at standa fyri skotum. Í høvuðsleiklutunum síggja vit Hiam Abbass, Kamel El Basha og Jeremy Irons. "Oscar-Worthy Palestinian Narratives," skrivaði ummælarin hjá New York Times. Filmurin er ein altjóða framleiðsla á arabiskum og enskum, har Danmark, Svøríki og Noreg eisini eru við.

Innocence

Filmsfelagið: Mikukvøldið 23. september kl. 20:00

Í kjalarvørrinum á hendingunum í Ísrael, Gaza og grannaøkjunum, vísir Filmsfelagið ísraelska heimildarfilmin ”Innocence”, sum ísraelski Guy Davidi hevur leikstjórnað. Hann er í Føroyum og fer at innleiða filmin.

Í 2013 vórðu hann og palestinski Emad Burnat Oscartilnevndir fyri filmin ”5 Broken Cameras”. Tað er fyrstu ferð at ein palestini er tilnevndur eina Oscarvirðisløn. Fyri filmin vunnu teir báðir leikstjóravirðislønina á Sundance Film Festival og Emmy virðislønina.

Guy Davidi er føddur í Jaffa í 1978 og vaks upp í Holon og Kfar Saba. Nýggja filmin ”Innocence” hevur danska Sigrid Dyekjær framleitt, eins og hon gjørdi í førinum ”The Cave”, sum Filmsfelagið vísti í 2020. Filmurin spyr, nær einoygd propaganda verður til staðfestan sannleika? Og hvør rindar kostnaðin?

Við støði í ísraelsku hernaðarskylduni viðger Guy Davidi tey tjóðskaparligu uppáhald, sum vit oftast hoyra í miðlum og politikki.

Úrslitið er ein hugtakandi lýsing av teim ungu, ið doyggja alt ov tíðliga, og ein sannførandi greining av teim mongu maskum, ið propaganda hevur og kann fáa. Í ísraelska herinum er hernaðarskyldan hjá monnum trý ár og knøpp tvey ár hjá kvinnum. Øll skulu í herin. Tí er umráðandi, at ikki bara tey ungu, men eisini næstrafólk teirra taka undir við krevjandi venjingunum. Men øll eru ikki samd um hesi viðurskifti.

”Innocence” er ognaður teim ungu, sum eftir slítandi kropsligu og sálarligu venjingarnar ikki bóru boð í bý. Frá reklamufilmum hjá herinum til tjóðarbyggjandi hetjusøgur, sum húski fortelja við døgurðaborðið.

Kendi danski filmsummælarin, Per Juul Carlsen, gav filminum fimm stjørnur í Kristeligt Dagblad og skrivaði, at ”Innocence” er ein serstakliga harðrendur krígsfilmur, men við lægstu ljóðstyrki. Júst tí er hann so sannførandi.

HIn fremmandi

Filmsfelagið: Mikukvøldið 30. september kl. 20:00

Vit eru í heita norðurafrikanska landinum Algeria í 1930'unum, tá gerandisdagurin hjá einum heilt vanligum fransmanni verður skeiklaður, tí mamman doyr, og harnæst er fyri eini avgerandi hending á strondini. Tað er fremsti og ídnasti fransk leikstjórin, François Ozon (f.1967), ið leggur klassisku søguna hjá Albert Camus frá 1942 fyri okkum í biografmyrkrinum. Eftir jarðarferðina tykist alt at venda aftur til tað vanliga. Skrivstovumaðurin, Meursault (Benjamin Voisin) møtir av tilvild starvsfelagnum Mariu (Rebecca Marder) og grannin (Pierre Lottin) órógvar og dregur Meursault inn í eitt trætumál. Ein brennandi heitan seinnapart, fer nakað óskiljandi fram á strondini. Hendingin setur spurnartekin við Meursault og allan hansara moral. Sum filmsútleiðarin sigur: - Visually resplendent with sensuous black-and-white images, Ozon’s elegant and masterfully realised film shines a contemporary lens on Camus' classic tale of dissociation and morality, capturing the beauty and heat of a charged society on the boil. Both impactful and mysterious, The Stranger is must-see French cinema of the highest order.

De forbandede år 3

Filmsfelagið: Mikukvøldið 07. oktober kl. 20:00

Árið er 1945 og kríggið er av. Danmark er frítt, men syndrað. Heima hjá Karl og Evu Skov er nógv broytt hesi árini. Hjúnarlagið ridlar og Eva ger av at fara frá manninum. Uppgerðin og beiska stríðið móti Karl og teimum, ið arbeiddu saman við týsku nazistunum, stendur fyri framman. Aksel og viðhaldsmennirnir úr mótstøðurørsluni eru í villareiði, tá teir síggja, hvussu landið verður endurreist, uttan at dreymur teirra um eitt nýtt og betri Danmark tykist ganga út. Systkinini hjá Aksel, Valdemar, Helena og Britta, ið er einkjan eftir Knút, møtast og gróðurseta ein nýggjan familjudreym. "De Forbandede år - Fredens pris", er triði og seinasti partur í filmsrøðini hjá Anders Refn, har hann lýsir djúpu sporini, sum kríggið gróv og setti í donsku søguni. Ein hendingarík og nemandi søga um eina tjóð og eitt húski, sum eftir ræðuleikarnar vilja koma til sættis.

Calle Malaga

Filmsfelagið: Mikukvøldið 14. oktober kl. 20:00

Spanska stjørnan, vit kenna frá Pedro Almodóvar, Carmen Maura (f.1945), hevur høvuðsleiklutin í hesum summarheita filmi úr Marokko, har hon er María Ángeles í Tangier. Úr rúgvuni av virðislønum kann nevnast, at Carmen Maura vann virðisløn í Venezia í 1988 fyri høvuðsleiklutin í filminum, sum Filmsfelagið tá vísti í Sjónleikarhúsinum undir heitinum "Kvinnur á áfalstrom" og í 2006 í Cannes í kollektiva kvinnuleiklutinum í "Volver", sum vit eisini hava sýnt.
Fotografur er Virginie Surdej, sum er kend í Føroyum.
Í "Calle Málaga" býr María í spanska býarpartinum í marrokanska ferðafólkaparadísinum Tangier. Dóttirin, Clara, (Marta Etura) hevur í eina tíð boðað frá, at hon kemur á vitjan. Tá hon langt um leingi kemur fram, er tað fyri at fáa mammuna at selja íbúðina. Clara er blivin støk og eftir hjúnarskilnaðin er hon komin í fíggjarligt óføri. Men María, sum er rótfest í umhvørvinum og er væl í øgn við allar grannar, ætlar ikki at flyta, kosta, hvat tað kosta vil.
Tað er fleirfalt virðislønti marokkanski leikstjórin, Maryam Touzani (f.1980), sum er fødd í Tangier, ið hevur gjørt henda filmin í samstarvi við Nabil Ayouch úr Casablanca. Teirra samstarv sást eisini í "Bláa kappanum" (2022), sum belgiska Virginie Surdej fotograferaði. Sama er galdandi í hesum filmi, ið fær bestu ummæli. Virginie Surdej er kend í Føroyum, tí hon er fastur fotografur hjá Sakaris Stórá.

Fjord

Filmsfelagið: Mikukvøldið 13. Januar Kl. 20:00

Fyrsti filmurin í nýggja árinum hjá Filmsfelagnum er stórfilmurin "Fjord", sum rumenski leikstjórin, Cristian Mungiu (f.1968), vann Gylta Palman í Cannes fyri.
Mungiu vann somu heiðursløn í Cannes í 2007 fyri "4 Months, 3 Weeks and 2 Days". Í 2016 deildi hann virðislønina við franska Olivier Assayas fyri bestu leikstjórn. Tilsamans er neyvan nakar leikstjóri, sum er so nógv heiðraður á árligu filmstevnuni í Cannes, ið vanliga verður mett sum fremsti altjóða arthouse pallur.
Norska Renate Reinsve og rumenski Sebastian Stan, sum bæði eru í Oscaruppskoti, eru hjúnini Lisbeth og Mihai, sum eru flutt úr Rumenia til eina bygd, eitt tettsted, við norska fjørðin. Við fimm børnum koma tey skjótt í samband við bæði meinigheitina á staðnum og grannar, ið hava børn í sama alduri. Tá skúlin fær ta greiðu fatan, at fremmandu forledrini revsa børnini á harðligan háttz, verða tiltøk sett í verk. "Fjord" er ein aktuellur, spennandi og hugvekjandi filmur, har privata húskið er karmur um alment viðkomandi søguna úr einum av okkara næstu grannalondum, har mentanarmunir og viðkvæma markið millum privatlív og stovnsmakt verða granskað.
Renate Reinsve og Sebastian Stan spældu saman í "A Different Man" (Aaron Schimberg 2024).
"Fjord" varð frumsýndur fyri einum altjóða skara á 79. filmfestevnuni í Cannes 2026. Umframt at vinna fremstu virðisløn, vann filmurin eisini FIRPRESCI virðislønina og François Chalais-virðislønina, sum verður latin einum filmi, ið setur journalistisk og humanistisk virði á breddan.