Filmsfelagið
Hvønn mikudag sýnir Havnar Bio, undir heitinum Filmsfelagið, nýggjar filmar, sum eru listaliga áhugaverdir, men tó ofta ókendir. Úti í heimi verður hetta slagið av filmum onkuntíð nevnt arthouse filmur.
Sjálvandi er ymiskt, hvat ein biografgangari og ein annar halda verða listaliga áhugavert og viðkomandi, men Havnar Bio roynir, við átakinum Filmsfelagið, við eini miðsøkjandi leið, sum annan vegin savnar áskoðarar og hin vegin gevur atgongd til film, sum ikki verður settur á vanligu skránna.
Havnar Bio heitti á Birgir Kruse, sum var formaður í gamla Filmsfelagnum, og Ole Wich, sum var nevndarlimur, at sleppa at brúka heitið og at velja filmar við ráðgeving frá filmsáhugaðum. Upprunaliga felagið varð stovnað í okkara hølum, Havnar Bio, í 1962 undir navninum Filmslistafelagið. Hetta felagið sovnaði í 1975. Í 1984 varð felagið endurstovnað sum Filmsfelagið og helt sær til 1992, oftast við sýningum í Leikhús Bio í Sjónleikarhúsinum. Tey, ið stjórna Filmsfelagið í dag eru: Birgir Kruse, Ole Wich, Rannvá Jónsdóttir og Jana Mortensen
Nú er Filmsfelagið endurstovnað í samráð við táverandi nevnd undir sama heiti og tí einfalda endamáli at vísa listaliga viðkomandi filmar í Havnar Bio. Filmarnir verða sýndir mikudagar.
Skráin hjá Filmsfelagnum verður kunngjørd í góðari tíð á Facebooksíðuni hjá felagnum, og á hesi heimasíðu, eins og galdandi er fyri allar aðrar filmar í Havnar Bio.
Fylg Facebooksíðuni hjá Filmsfelagnum, har tey leggja tilfarð út um filmarnar: Filmsfelagið Facebook Síða
Sýningarnar eru almennar og krevja ikki limaskap.
Vælkomin í Filmsfelagið!
Komandi filmar hjá Filmsfelagnum
Orwell 2+2=5
Filmsfelagið: Mikukvøldið 25. februar Kl. 20:00
Spildurnýggi heimildarfilmurin hjá haitiska leikstjóranum, Raoul Peck, “Orwell: 2+2=5”, tekur okkum á ferð inn í dystopiska meistaraverkið hjá Orwell, “1984”, við javnfjarum dømum úr okkara tíð.
Raoul Peck (f.1953), sum í “I Am Not Your Negro” (2016) lýsti amerikanska rithøvundin James Baldwin (1924-1987), ið Filmsfelagið tá vísti, hevur, við høvuðsdenti á einaræði og eftirlit, sett sær fyri at granska enska høvundin, George Orwell (1903-1950), og víðagitnu skaldsøguna “1984”, ið sama ár bleiv til spælifilm við John Hurt í høvuðsleiklutinum. Tá vísti Filmsfelagið “1984” í Sjónleikarhúsinum, sum í ár fyllir hundrað.
Peck vísir á líkskap við nútíðina og dregur millum annað fram eyðsýnda nýbrotið við politiskari populismu, sum víðahvar tekur seg upp, tá amerikanski forsetin, Donald Trump (f.1946), verður valdur aftur.
Filmurin er skipaður kring herrópini hjá Orwell ”War is Peace”, “Freedom is Slavery” og “Ignorance is Strong”, og roynir at krøkja evnisorðini úr víðagitnu skaldsøguni í ástøði um makt, og hvussu hon verður útint, í okkara tíð.
Kríggið í Irak, álopið á amerikansku kongressina, nasistiska heilsanin hjá Elon Musk, globala eftirlitssamfelagið og menningin av VL, vitlíki, verða lýst.
Raoul Peck, sum eitt stutt skeið var mentamálaráðharri í Haiti, er útbúgvin á Deutsche Film- und Fernsehakademie í Berlin.
Filmsummælarin hjá Rolling Stone sigur: ”Peck has long cratfed impeccable, politically charged fictions, docs, and docudramas, whether it’s his 2000 biopic on Patrice Lumumba or his peerless portrait of James Baldwin (I Am Not a Negro). With this latest magnum opus, the Haitian filmmaker has given us not just an invaluable, iris-out look at our present moment but the scariest movie of 2025 by a wide margin”.
The Day iceland stood still
Filmsfelagið: Mikukvøldið 4. mars kl. 20:00
Í sambandi við altjóða kvinnudagin sýnir Filmsfelagið aftur í ár ein film við einum feministiskum vinkli í samstarvi við Femifagnaðin. The Day Iceland Stood Still er ein kraftmikil og hugtakandi heimildarfilmur um dagin, tá kvinnur í Íslandi broyttu søguna.
24. oktober 1975 løgdu 90 prosent av íslendskum kvinnum arbeiðið frá sær. Tær fóru ikki til arbeiðis, gjørdu ikki húsligt arbeiði og ansaðu ikki børnum. Ísland steðgaði. Telefonir ringdu óavbrotið, skúlar og stovnar lótu aftur, og menninir máttu fyri fyrstu ferð í stórum tali takast við gerandisdagin einsamallir.
Filmurin greiðir frá hesum sermerkta degi gjøgnum livandi frásagnir frá kvinnunum, sum skipaðu verkfallið, og kvinnunum, sum tóku lut. Við arkivmyndum, tónleiki og persónligum søgum verður víst, hvussu samhaldsfesti, dirvi og humor gjørdust amboð í einum stríði fyri javnrættindum.
The Day Iceland Stood Still er ikki bara ein filmur um eina søguliga hending, men ein áminning um, hvussu nógv broyting kann spretta úr felagsskapi og samfelagsligari ábyrgd. Fimm ár seinni fekk Ísland sín fyrsta kvinnuliga forseta, Vigdís Finnbogadóttir, og nógv peika á henda dagin sum eitt av teimum avgerandi vendipunktunum í stríðinum fyri javnrættindi.
Begyndelser
Filmsfelagið: Mikukvøldið 11. mars kl. 20:00
Ane (Trine Dyrholm) og Thomas (David Dencik) hava í hyggju at fara hvør til sítt, men hava enn ikki sagt børnunum frá um ætlaða skilnaðin. Thomas ætlar at flyta saman við eini aðrari kvinnu, hann hevur møtt, tá Ane fær blóðpropp og gerandisdagur má leggjast um.
Flytingin verður avblást og tey gera av at halda fram at búgva saman, til Ane verður frægari. Meðan hon ger alt fyri at koma seg, mugu tey bæði sanna, at gerandisdagurin aldri verður hini sami aftur, og at vónin kann vera har, ið eingin væntaði, hon fór at vera.
Danski filmurin «Begyndelser» er ein lívsjáttandi og nemandi kærleiksfilmur um, hvat hendir í einum húski og einum parlagi, tá lívið hjá tí eina er fyri bráddligum broytingum.
Trine Dyrholm og David Dencik, sum er millum fremstu nøvn í donskum filmi, spæla fyri fyrstu ferð í tjúgu ár saman á henda hátt.
Danski leikstjórin, Jeanette Nordahl (f.1985), var fyrst ferð frammi í Filmsfelagnum við hugtakandi, men eisini harðrenda filminum, “Kød & Blod” (2020), um sterk familjubond í eini kriminellari danskari familju í okkara tíð.
The Testament of Ann Lee
Leikstjórin, Fastvold, skrivaði handritið, sum Oscartilnevndi stórfilmurin, The Brutalist, bygdi á og maður hennara, Brady Corbet, leikstjórnaði. Í hesum føri skriva tey bæði handritið, sum byggir á veruligar hendingar í lívinum hjá Ann Lee.
Í filminum er Amanda Seyfried hin viljasterka Ann Lee, ið leiðir Shaker-samfelagið. Tey boða og vilja eitt samfelagsligt rættvísi og javnstøðu millum mann og kvinnu, og greitt er, at hon var høgt í metum millum limirnar í trúarsamfelagnum.
The Testament of Ann Lee lýsir tað pínu og ekstasu, hon tekur á seg at byggja eitt utopia á jørð, eins og vit hoyra fleiri siðbundnar Shaker-sálmar, ið eru tulkaðir av nýggjum og við koreografi eftir Celia Rowlson-Hall (Vox Lux). Originalir sangir og tónleikur er eftir Oscarvinnaranum Daniel Blumberg, sum eisini hoyrdist filminum The Brutalist.
