Filmsfelagið

Hvønn mikudag sýnir Havnar Bio, undir heitinum Filmsfelagið, nýggjar filmar, sum eru listaliga áhugaverdir, men tó ofta ókendir. Úti í heimi verður hetta slagið av filmum onkuntíð nevnt arthouse filmur.

Sjálvandi er ymiskt, hvat ein biografgangari og ein annar halda verða listaliga áhugavert og viðkomandi, men Havnar Bio roynir, við átakinum Filmsfelagið, við eini miðsøkjandi leið, sum annan vegin savnar áskoðarar og hin vegin gevur atgongd til film, sum ikki verður settur á vanligu skránna.

Havnar Bio heitti á Birgir Kruse, sum var formaður í gamla Filmsfelagnum, og Ole Wich, sum var nevndarlimur, at sleppa at brúka heitið og at velja filmar við ráðgeving frá filmsáhugaðum. Upprunaliga felagið varð stovnað í okkara hølum, Havnar Bio, í 1962 undir navninum Filmslistafelagið. Hetta felagið sovnaði í 1975. Í 1984 varð felagið endurstovnað sum Filmsfelagið og helt sær til 1992, oftast við sýningum í Leikhús Bio í Sjónleikarhúsinum. Tey, ið stjórna Filmsfelagið í dag eru: Birgir Kruse, Ole Wich, Rannvá Jónsdóttir og Jana Mortensen

Nú er Filmsfelagið endurstovnað í samráð við táverandi nevnd undir sama heiti og tí einfalda endamáli at vísa listaliga viðkomandi filmar í Havnar Bio. Filmarnir verða sýndir mikudagar.

Skráin hjá Filmsfelagnum verður kunngjørd í góðari tíð á Facebooksíðuni hjá felagnum, og á hesi heimasíðu, eins og galdandi er fyri allar aðrar filmar í Havnar Bio. 

Fylg Facebooksíðuni hjá Filmsfelagnum, har tey leggja tilfarð út um filmarnar: Filmsfelagið Facebook Síða

Sýningarnar eru almennar og krevja ikki limaskap.

Vælkomin í Filmsfelagið!

Komandi filmar hjá Filmsfelagnum

Faderhuset

Filmsfelagið: Mikukvøldið 18. november kl. 20.00

Neyvan er nakrantíð sloppið so nær at eini átrúnaðarligari sekt í okkara tíð, sum í hesum samansetta heimildar- og spælifilmi um afturlatna danski felagsskapin, "Faderhuset", sum úti í heimi verður sýndur í biohallum undir heitinum "House of Holy Father".
Filmurin hevur sett sær fyri at lýsa innaru mekanismurnar í karismatisku kristnu samkomuni, ið verður lýst sum ein sekt. Vit koma inn í ein heim við eksorsismu, har tey reka út illar andar og tala í tungum, og fremst av øllum dyrka ein stríðshugaðan kristindóm.
Filmurin lýsir, hvussu sektin fær nýggjar limir og heldur fast í teimum, og hann viðger tað likamliga og sálarliga landslagið, ið gevur einum karismatiskum leiðara vald yvir hugsanum og lívi hjá øllum fylgjarum.
Í einum hybridi av heimildarfilmi og skaldsøgu endurskapar filmurin upplivingarnar hjá fyrrverandi limum, og greinar ta manipulering, sum fær fólk at lata frá sær ræðið á egnum hugsanum, fíggjarviðurskiftum og gerðum.
Á leikaralistanum eru bæði fyrrverandi limir í samkomuni, sum spæla seg sjálv, meðan søgur í leiksettu pørtunum verða framførdar av m.ø. Trine Dyrholm, David Dencik, Emma Sehested Høeg og Özlem Saglanmak.
Leikstjórar eru Andreas Koefoed, Eva Mulvad og Adam Nielsen. Umframt leikstjórarnar, eru Jerry Jensen og Camilla Johnson handritahøvundar.

Naza

Filmsfelagið: Mikukvøldið 25. november kl. 20:00

Í náttarmyrkrinum á tekjum í Tel Aviv hava teir báðir ísralesku og palestinsku leikstjórarnir, sum vunnu Oscarvirðislønina fyri "No Other Land", samrøður við ísraelsk fregnartænastufólk og herfólk, ið greiða frá, hvussu ísraelski herurin reglufast og tilætlað hevur dripið palestinsk sivilfólk í Gaza.
Heimildarfilmurin "Naza" hevur rakt nakað í tíðini. Fyrst við tað, at hann fekk serstøku virðislønina hjá dómsnevndini á stóru filmstevnuni í Venezia, og síðan við tað, at tá filmurin var liðugur, fekk hann drúgvastu lógvabrestir síðan filmstevnan byrjaði í 1932.
“Naza” er eitt heiti, sum ísraelski herurin nýtir í einum roknistykki, tá mett verður um, hvussu nógv sivilfólk væntast at verða offur í einum tilætlaðum hernaðarálopi í sama øki. Eitt roknskapartekniskt estimat, tá kríggj er.
Leikstjórarnir, Rachel Szor og Yuval Abraham, hava sjálvir orðað grundgevingina fyri “Naza” soleiðis:
“Vit gjørdu filmin út frá eini kenslu av skyldu og ábyrgd, sum ísraelskir borgarar, at kanna skipanina handan tey hópdráp, ið eru framd á palestinsk sivilfólk, sum okkara land hevur ábyrgdina av. Tey trý árini, vit arbeiddu við filminum, settu vit okkum sama spurning, sum ættarliðið hjá ommum og abbum okkara, og fólk annars gjøgnum alla 20. øld, hava spurt: Hvussu kann ein bólkur av menniskjum loyva, at ein annar bólkur verður gjørdur fullkomuliga ómenniskjansligur? Hvussu síggja innaru mekanismurnar í einari tílíkari skipan út?"
Filmsfelagið hevur fyrr víst "No Other Land".

Siri Hustvedt - Dance Around the Self

Filmsfelagið: Mikukvøldið 02. desember  kl. 20:00

Úr New York heiminum, sum norsk-amerikanska Siri Hustvedt (f.1955) hevði saman við manninum, Paul Auster (1947-2024), greiðir hon frá um lívsleiðina og rithøvundavirksemið í hesum sjáldsama væleydnaða biograffilmi, ið snarar um at velja eitt lív við list og bókmentum.
Unga, forvitna og miðvísa Siri Hustvedt (f.1955) fer úr heimstaðnum í Minnesota, har fyrsta eyðkennið er tøgn og stilli so langt eygað sær, og kastar seg út í pulserandi stórbýarlívið í New York býi. Í leitanini eftir høvuðspersóninum í fyrstu skaldsøguni leggur hon til brots á eina ferð, ið skapar eina av mest hugtakandi røddum í nútíðar amerikanskum skaldskapi.
Úr vakra heiminum í Brooklyn, sum hon og maðurin bygdu upp, sigur Siri Hustvedt sjálv frá lívsleiðini í nýggja portrettfilminum, sum týska Sabine Lidl (f.1970) hevur gjørt. Hon hevur fyrr gjørt filmin "What if" (2018) um Paul Auster.
Nýggja úrslitið er ein bæði erligur og sansaligur filmur um at velja eitt lív við bókmentum sum lívsleið. Ta avgerðina tók Siri Hustvedt á ungum árum, og tá hon møtti Paul Auster í New York gjørdist hetta avgerandi fyri bæði.
Við ríka og livandi mentanarlívinum í býnum sum baksýni verða vit boðin heilt inn í serstaka hugsanarháttin og lívið hjá Hustvedt. Somuleiðis fáa vit innlit í eitt virkið skaldskaparlív, ið er óloysiliga samantvinnað við lívsins stóru evni: kærleiki og missur, samvera og skilnaður.

Everybody Digs bill evans

Filmsfelagið: Mikukvøldið 09. Desember Kl. 20:00

Jólagávan til okkara biografgangarar er í ár ein írskt bretskur spælifilmur við norsku stjørnuni Anders Danielsen Lie í leiklutinum sum sjáldsama gávaði amerikanski jazzpianisturin Bill Evans (1912-1980).
Leikstjóri er bretski Grant Gee (f.1964), sum fyri filmin vann Silvurbjørnina á filmstevnuni í Berlin í ár. Hann hevur fyrr gjørt filmar um Joy Divsion, Radiohead og Nick Cave. Owen Martel hevur skrivað handritið, sum nýggi og ummælararósti filmurin, ið er svarthvítur og í litum, byggir á.
Magnus Johannesen fer at innleiða sýningina.
Vit eru í New York býi í juni 1961. Jazzpianisturin, Bill Evans, sum er blivin eitt stórt navn, ið øll tosa um, hevur funnið musikalsku røddina og skipað eina perfekta trio, har sálarvinurin, Scott LaFaro, spælir bass. So væl gongst í hond, at eina dagin lukkast teimum at spæla inn tvær plátur hjá Village Vanguard, sum báðar verða klassikarar og av fleiri mettar sum bestu jazzplátur nakrantíð.
Fáar dagar seinni er LaFaro í syndarligari bilvanlukku og doyr.
Evans, sum alt lívið hevur spælt tónleik, verður so tyngdur av sorg, at hann er fyri ongum, og gevst at spæla.
Gjøgnum krossklipp, har nútíð og framtíð umskarast í lívinum hjá Bill Evans, har hann rúsar seg og er edrúur, eins og sambandið við næstrafólkini og unnustuna, sum hann dyrkar tónleik og hørðu rúsevnini saman við, fáa vit í filminum "Everybody digs Bill Evans" innlit í tilveruna og menniskjansliga kostnaðin at útinna tónleikin hjá einum heiðurskrýndum og tó píndum og plágaðum listafólki. Hóast hann er eitt tónlistaligt flogvit, noyðist hann at taka við teirri sannkenning, at onkuntíð er steðgurin partur av tónleikinum.
Umframt Anders Danielsen Lie síggja vit Bill Pullman, Barry Ward, Laurie Metcalf og Valene Kane.

Fjord

Filmsfelagið: Mikukvøldið 13. Januar Kl. 20:00

Fyrsti filmurin í nýggja árinum hjá Filmsfelagnum er stórfilmurin "Fjord", sum rumenski leikstjórin, Cristian Mungiu (f.1968), vann Gylta Palman í Cannes fyri.
Mungiu vann somu heiðursløn í Cannes í 2007 fyri "4 Months, 3 Weeks and 2 Days". Í 2016 deildi hann virðislønina við franska Olivier Assayas fyri bestu leikstjórn. Tilsamans er neyvan nakar leikstjóri, sum er so nógv heiðraður á árligu filmstevnuni í Cannes, ið vanliga verður mett sum fremsti altjóða arthouse pallur.
Norska Renate Reinsve og rumenski Sebastian Stan, sum bæði eru í Oscaruppskoti, eru hjúnini Lisbeth og Mihai, sum eru flutt úr Rumenia til eina bygd, eitt tettsted, við norska fjørðin. Við fimm børnum koma tey skjótt í samband við bæði meinigheitina á staðnum og grannar, ið hava børn í sama alduri. Tá skúlin fær ta greiðu fatan, at fremmandu forledrini revsa børnini á harðligan háttz, verða tiltøk sett í verk. "Fjord" er ein aktuellur, spennandi og hugvekjandi filmur, har privata húskið er karmur um alment viðkomandi søguna úr einum av okkara næstu grannalondum, har mentanarmunir og viðkvæma markið millum privatlív og stovnsmakt verða granskað.
Renate Reinsve og Sebastian Stan spældu saman í "A Different Man" (Aaron Schimberg 2024).
"Fjord" varð frumsýndur fyri einum altjóða skara á 79. filmfestevnuni í Cannes 2026. Umframt at vinna fremstu virðisløn, vann filmurin eisini FIRPRESCI virðislønina og François Chalais-virðislønina, sum verður latin einum filmi, ið setur journalistisk og humanistisk virði á breddan.

MARKENS GRØDE

Filmsfelagið: Mikukvøldið 20. Januar Kl. 20:00

Hetta er filmur yvir víðagitnu søguna frá 1917 hjá Knut Hamsun (1859-1952), sum hann fekk Nobelvirðislønina fyri í 1920. Semja er millum norskar biografgangarar og ummælarar, at søgan hjá Hamsun enn er millum týdningarmestu verk í norskari mentanarsøgu.

Heðin Brú týddi søguna til "Vælferðin", sum Sprotin gav út í 2013. Norska felagið, Norrøna Film, gjørdi film uttan ljóð úr somu søgu í 1921.

Tað er virðislønti norski leikstjórin, Hans Petter Moland (1955), sum eisini gjørdi "Ut og stjæle hester" (2019), ið vit fyrr hava sýnt, ið hevur leikstjórnað við Herbert Nordrum í leiklutinum sum Ísak og Asta Kamma August í leiklutinum sum Inger.

Tað er seint á heysti, og Ísak stríðst einsamallur við sínum fenaði úti í skógini. Hann er eitt arbeiðsgrev, men saknar at hava onkran hjá sær. Ein dagin kemur Inger um fjallið. Og tað er eydnan, tí nú kann hann savna alla orku og megi at rudda bøin og velta jørðina. Í kørgu og náðileysu náttúruni seta tey sær fyri at leggja lunnar undir eitt nýtt samlív, og skapa garðin Sellanraa úr ongum øðrum enn stórum kærleika. Men tá ein døkkur sannleiki kemur fyri dagin, sleppur kærleikin at standa sína roynd.

Í stórbæru søguni um kærleika og okkara pláss í náttúruni, síggja vit eisini Gard B. Eidsvold, Anders Baasmo, Oddgeir Thune og Sjur Vatne Brean.

LA BOLA NEGRA

Filmsfelagið: Mikukvøldið 27. Januar Kl. 20:00

Tríggir menn. Trý tíðarskeið. Sami longsul.

“La bola negra” er ein søguligur leikur, ið fylgir trimum samkyndum monnum í ymsum tíðarskeiðum, millum annað í spanska borgarakrígnum. Lívið, teir liva, er knýtt at evnum sum tráan, missi, pínu og arvi, og filmurin kannar, hvussu tað er at vera samkyndur í ymsum tíðarskeiðum.

Heitið sipar til svørtu kúluna, sum verður brúkt til útihýsan, og í hesum føri at nokta unga manninum at sleppa inn í ein klubba í Granada. Tískil verður svarta kúlan ímyndin av burturvísing og samfelagsligari døming.

Millum tey leikandi eru ókend, eins og tær báðar stjørnurnar Penélope Cruz og Glenn Close, og Pedro Almodóvar er medframleiðari.

“La bola negra” vann virðislønina fyri bestu leikstjórn á filmstevnuni í Cannes í ár, har hann varð stórliga fagnaður. Leikstjóravirðislønin fór til teir báðar Javier Calvo og Javier Ambrossi.

Filmsummælarar hjá BBC meta, at hesin filmur hevur góðan møguleika at vinna Oscarvirðislønina.

THE BELOVED

Filmsfelagið: Mikukvøldið 3. Februar Kl. 20:00

Í kapping við "Fjord", sum vann, var spanski filmurin, "El ser querido", í uppskoti at fáa gyltu fyrstuvirðislønina í Cannes í ár.

Norski "Sentimental value" (Affektionsværdi), sum vann í fjør, og enntá fekk Oscarvirðislønina í ár, vísti við dramatiskari styrki, hvørjir leiklistarligir spenningar eru í søgum um fólk, sum tvørtur um ættarliðini liva av at gera film, so karmurin verður filmur um film og fólk, sum gera film.

Spanski leikstjórin, Rodrigo Sorogoyen (f.1981), tekur á ein javnfjaran hátt, dystin upp við norska Joachim Trier, og bjóðar okkum inn til kenda spanska filmsleikstjóran, Esteban Martínez (Javier Bardem), sum stríðst við leiklistarliga umdømið og heimliga húskið, serliga við dóttrina Emilia (Victoria Luengo). Viðurskiftini millum pápa og dóttir verða avgerandi kenslukjarnin í filminum, tá Esteban, fyri at slætta sjógvar, bjóðar henni ein leiklut í komandi filminum, tí hann sigur seg vilja hjálpa henni at koma í gongd aftur, hóast vit síggja, at fremsta ynskið er at fáa eitt betri samband við dóttrina.

Men viljin og góðu orðini røkka ikki longur enn egosentriska lyndið hjá pápanum og diktatoriska leikstjóranum loyvir. Filmsupptøkurnar ganga ikki sum ætlað, og undir eini døgurðasenu gongur alt av skriðuni og verður eina løtu reinur komikkur.

KVINDE UKENDT

Filmsfelagið: Mikukvøldið 10. Februar Kl. 20:00

Nýggi danski filmurin, "Kvinde ukendt", vann í ár virðislønirnar fyri besta film og besta kvinnuliga høvuðsleiklut í Venezia. Filmurin, sum hevur føroysku Sofíu Nolsøe í leiklutinum sum frú Berg, og er danska uppskotið at fáa altjóða Oscarvirðislønina 2027, verður spáddur eina lovandi framtíð á filmstevnum og í altjóða biografum.

Leikstjórin, May el-Toukhy (f.1977), gjørdi í 2019 nógv umrødda filmin "Dronningen" við Trine Dyrholm í høvuðsleiklutinum.

Filmurin "Kvinde ukendt" er sterka og inniliga søgan um ungu húshjálpina, Mariu (Mathilde Arcel), sum skal giftast einum ríkum einkjumanni. Men frælsisdagarnir í mai 1945 koma henni tvørt fyri. Ræðsluligin av avleiðingunum noyðist hon av øllum alvi at fjala tað samband, hon fyrr hevur havt við ein týskan hermann.

Meðan frælsisrúsurin fer um landið, umskapast fagnaðargleðin hjá danska fólkinum til ótamdan hevndarhug, sjálvtekt og fólkadómstól. Sonevndu týskarateysirnar og teirra verjuleysu kroppar verða fremstu og sjónligastu mál fyri eini kollektivari hevnd og almennari útskamming, nú kríggið er av.

MINOTAUR

Filmsfelagið: Mikukvøldið 17. Februar Kl. 20:00

Russiski leikstjórin, Andreï Zvyagintsev (f.1964), er kendasti filmsleikstjóri haðani úr landinum, hóast hann nú býr í útlegd í Fraklandi. Næstan hvør einasti filmur hjá honum hevur vunnið stórar virðislønir á teimum mest virðismettu festivalunum, serliga í Venezia og Cannes.

Filmsfelagið hevur vístu flestu filmar hansara, og serliga minnisverd er løtan við sýningini, "Leviathan"(2014), tá ljósið fór, og vit leitaðu inn í Klubban, til ljósið kom aftur.

Nýggjasti filmurin, "Minotaur", er franska Oscaruppskotið 2027. Ein hárhvøss nøtrisøga, sum byggir á erotiska "La femme infidèle" (1969) hjá Claude Chabrol (1930-2010)

Andreï Zvyagintsev sigur av nýggjum filmisku søguna um Gleb (Dmitriy Mazurov), sum er kendur stjóri, ið væl skipaður skiftir millum professionelt arbeiði og at síggja til perfekta heimalívið saman við konuni, Galina (Iris Lebedeva), og soninum í eini marglætis datja í útryðjuni av býnum.

Í kjalarvørrinum á russisku innrásini í Ukraina, verða nýggj krøv sett arbeiðsgevarum, sum nú skulu uppfylla nýggjar kvotur og nøkta krøv til hina sonevndu kjøtkvørnina, ið er eyðknevnið fyri krígsførsluna á hermótinum. Tá Gleb fær varhugan av, at Galina fríggjar, tekur skrædlið dik á seg, og innari ófriðurin verður til moralskt forfall og upploysn. Ein samanbrestur við elskaran hjá konuni, ger ikki støðuna hjá Gleb betri.

Ummælarar siga, at "Minotaur" er ein sterkur filmur, sum ikki bara gongur at hjartanum, men fer gjøgnum møn og merg. Dialogurin er russiskur og enskur og filmurin er upptikin í Riga.